กำลังเดินทางกลับไทยนะ

อยากเจอแบดเปนคนแรกเลย

ไม่ได้มาทักทายซะนานเลย

เป็นไงบ้างอะแบด บายดีป่าว

หวัดดีคับพี่ชายแบด

หายไปเลยอะ

อยู่กะแฟนละสิ

ไงก๊ดูแลตัวเองนะพี่

เพราะดูแล้วต่อไปพี่กะผมคงไม่ได้คุยกันอีกแล้ว ใช่รึเปล่า

คิดถึงเน้อพี่ชาย

มีความสุขมากๆกะการใช้ชีวิตนะ

ยังไงต่อแก เรื่องราววันนั้น
เงียบไปเลย
มีอะไรให้ช่วยก้อบอกเน้อ

หาน้าเจอยัง หาให้เพื่อนแมะไม่งั้นเพื่อนจะวีนตัวแรงๆเลยนะ

ค้าบท่าน

^ ^ " พี่เราหายไปไหน๋

หวัดดีแบด

แบดเปนไงบ้าง นานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ที่เราไม่ได้คุยกัน
แต่เค้าก็เชื่อและรู้ดีว่าแบดเองก็คงกำลังยุ่ง แต่ก็คงมีความสุขอยู่ในแบบของแบด
เค้าเลยโล่งใจ และไม่ได้กังวลมากนักที่ไม่ได้คุยกับแบดเลย

ตอนนี้ชีวิตเค้าก็เดินทางมาถึงช่วงพลิกผันและยุ่งยากอีกบทนึงแล้ว
หลังจากที่ชีวิตค่อนข้างดำเนินมาอย่างราบเรียบเป็นระยะเวลานานพอดู
แต่อีกไม่นานหรอก เค้าคงเคลียร์และจัดการกับมันได้อย่างเรียบร้อยดี
เค้าหวังจะให้มันเป็นแบบนั้นนะ

ตอนนี้ก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าการได้มาใช้ชีวิตคนเดียวโดยปราศจากครอบครัวมันเป็นยังไง
เมื่อก่อนเวลาเกิดปัญหาอะไรยังไงก็ร้องหาให้คนช่วยได้ตลอด
แต่ตอนนี้หันไปทางไหนก็มีแต่ตัวเองเท่านั้น
อาจจะมีเสียงเชียร์ให้กำลังใจ หรือคนคอยให้คำปรึกษาอยู่ข้างทางเท่านั้น
แต่หลังจากนั้นเค้าก็ต้องเดินต่อไปข้างหน้าเอง
ไม่มีใครจูงมือพาให้เดินต่อไปเหมือนเมื่อก่อน
ไม่มีที่ให้หลบพักเวลาเหนื่อยล้าได้บ่อยๆ นัก
ไม่มีใครว่างพอที่จะมาให้คำปรึกษาได้ตลอดเวลา
เพราะทุกคนต่างมีชีวิตเป็นของตัวเอง ต่างต่อสู้ แข่งขันเพื่อจะเดินต่อไปเช่นกัน

ไอ้คำว่า เดี๋ยว รอก่อน อย่าเพิ่ง ยังมีเวลาอีกเยอะ
มันเริ่มจะลาจากไปบ้างแล้ว ไม่ค่อยได้ใช้มันบ่อยๆ เหมือนก่อน
เพราะได้เรียนรู้แล้วว่า ไม่มีใครรอเราได้ แม้แต่เวลายังต้องเดินไปข้างหน้าโดยไม่หยุดแม้สักวินาทีเดียว
รู้แล้วว่า หากอยากจะทำอะไร หรือต้องทำอะไร ก็ต้องทำซะเดี๋ยวนั้น ต้องตัดสินใจในตอนนั้น ซึ่งมันค่อนข้างต่างจากตัวตนของเค้าเมื่อก่อนนี้มากมาย

คงเพราะได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น ได้รับผิดชอบทุกสิ่งทุกอย่างด้วยตัวเอง
และในอนาคตก็ต้องดูแลทั้งพ่อแม่และครอบครัวที่เหลืออยู่
หลังจากที่พวกเขาต้องเหนื่อยดูแลเค้ามาตั้งแต่เกิด
ตอนนี้ต้องแลกกันแล้วสินะ

เค้าพอจะมองเห็นอนาคตของตัวเองรางๆ บ้างแล้วว่าต่อไปอยากจะทำอะไร
แต่ไม่ใช่ที่ออสเตรเลียนี่แน่ๆ
ที่นี่เป็นที่ๆ ให้ประสบการณ์ใหม่ๆ ในชีวิตเท่านั้น
แต่บ้านที่แท้จริงนั้นไม่ใช่ที่นี่
เค้าหวังว่าในอนาคตนั้นแม้ว่าเค้ากลับไปทำอะไรก็ตาม
เค้าจะเห็นแบดอยู่ข้างๆ และก็มีความสุขดีเช่นกัน
แม้ว่าเค้าจะไม่ชอบเลยที่ต้องอยู่ห่างกับแบด หรือกับเพื่อนๆ คนอื่นๆ
แต่มันก็ต้องทำใจให้ชินให้ได้ และเค้าก็ชินกับมันมากกว่าแต่ก่อนแล้ว
แต่แบดก็คงรู้ว่าเค้าทนอยู่แบบนี้ต่อไปทั้งชีวิตไม่ได้จริงๆ

ไม่อยากที่จะต้องทน ไม่อยากฝืนใจ เหนื่อย พอแล้ว

ถ้าเกิดแพลนไม่เปลี่ยนแปลง...
เดือนพฤศจิกายนนี้ พบกัน

รักนะ รักที่สุด

ดีครับทักทายครับป๋ม

หายน่าหายตาไปไสมาแหน่ะ ติดเด็กหรือไงเนี่ย ไงก็แวะมาบ้างนะ

อากาศช่วงนี้ดีมากที่นั่นล่ะเปนไง คิดถึ งเน้อ




ฝันดีนะ ;-)

ตายๆๆๆๆ
ตายไปเรย
อีห่าเพื่อนมา
ก็ตายๆๆๆๆ
กรี๊ดดดดดดดดดด

อี่เหี้ยแบด...วันนี้กุกลับบ้าน
ไปวิ่งกานนนนนนนนนนน

มอนิ่งพี่ซิลลล

เขาก็นึกว่าแกหายไปไหน
เงียบหายไปเลย

ส่วนเขาก็สบายดี ไม่ได้เป็นอะไร
แต่เขาเห็นแกเงียบไป
มือถือก้อติดต่อไม่ได้
นึกว่าเป็นอะไรหรือเปล่า

ซินแบดสบายดีอ่ะเปล่าจ้ะ

คิดถึงจังเลย .... ตอนนี้ทำไรอยู่ที่อุดรจ้ะ

หน้าหนาวเริ่มมาเยือน เสียงอิสานเริ่มทำการแสดง
อาการศเริมเปลี่ยนแปลง ความหวงแหนเข้ามาแทนที่สำหรับ my friend

รักษาสุขภาพด้วยนะหมาน้อย

เปงห่วงเว้ย

ไม่เชื่อหรอกกกกกกกก แหวะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ไม่ได้ออน
ไม่ได้เข้าไฮ 5 บ่อย
แต่ยอมรับว่าหาย


คิดถึงทุกคน
และแบดยังมีชีวิตอยู่
มีความสุขดี

ทุกคนคงมีความสุขเช่นกัน
แบดอยากให้เป็นแบบนั้น

คิดถึงจิงๆเรย ฟร่ะ
งานก็หนัก เหนื่อยยย
อยากไปเที่ยวกะเพื่อนๆบ้าง

คุนพี่ของอิชั้น

เป็นจะใดบ้างเน้ออออ??